Vooral voelen

Vanochtend begon ik de dag met een Sensing Rest Yoga sessie bij Brigitte. Met een klein groepje mensen in een heerlijk rustgevende ruimte midden in het dorp in een oude boerderij. 

Het was niet de eerste keer dat ik een yogales heb gevolgd, dus ik wist ergens al wat me te wachten stond. Dat maakte dat ik ook wat weerstand voelde om te gaan. De gedachte om toch maar af te zeggen en over te gaan tot de orde van de dag was verleidelijk. Ik wilde niet stil staan. Dat ben ik alweer een tijdje aan het vermijden.

En het gebeurde. Zittend op het matje met de opkomende ochtendzon op mijn gezicht voelde ik dat ik zakte in mijn gevoel. Op het moment dat ik mijn aandacht mocht richten op mijn hart en mijn ademhaling steeds meer ritme kreeg kwamen de tranen. En niet per se tranen van verdriet. Het waren tranen die mij vertelden dat ik een tijdje niet echt geluisterd had naar mijn lijf en mijn behoefte. Veel in mijn hoofd, niet delen over wat me bezig hield, veel oude pijn die weer regelmatig aangeraakt is en ik doe wat ik altijd deed, doorgaan. 

De intentie die ik vandaag heb gezet: ik ben kracht. En kracht gaat dan vooral over de ruimte maken om stil te staan en te voelen. Wat aandacht nodig heeft, mag aandacht krijgen. En mijn hoofd zet daar meteen ´zwak´ tegenover.

Oke, let it be. 

Aan het einde van de sessie een lekker kopje thee met een koekje en als afsluiting het kiezen van een kaart. Gewoon op gevoel. De foto zegt genoeg denk ik.

Geniet van jullie dag!