Gisteren nam ik deel aan een training van Mentaal Gezond Nood- en Midden Limburg (MGN). Er komt weer een volgende stap aan in mijn werkproces, namelijk het krijgen van de rol als Verkenner. Het aansluiten vanuit mijn Ervaringsdeskundigheid bij het voeren van Verkennende gesprekken.
Samen in gesprek om te verkennen en te onderzoeken. Je zou het een bewustwordingsgesprek kunnen noemen. Dat vind ik wel een mooiere benaming. En dat kan ik zo stellen, omdat ik het gisteren aan den lijve heb ondervonden.
We gingen aan de slag om ook echt de stappen te doorlopen die horen bij deze methodiek. Ik moet zeggen dat ik na het bekijken van de e-learning afgelopen weekend alleen maar weerstand voelde: Dit gaat niet werken. Je kunt een gesprek waarin het gaat over iemands verhaal niet in een methodiek gieten.
Maar ok, waar weerstand zit, zit groei heb ik inmiddels geleerd dus het lukt me nu prima om eens niet te gaan schoppen, maar vanuit een ander perspectief te kijken. Ik geef het een kans.
Wat ben ik blij dat ik dat heb gedaan, want tijdens de training bleek dat er juist heel veel ruimte is. Dat je op je eigen manier, vanuit een stukje voelen en begrijpen samen met de ander gaat onderzoeken, zonder dat daar een oplossing uit hoeft te komen. Luisteren naar iemands verhaal en ruimte bieden zodat iemand tot eigen inzichten kan komen.
Heel helpend was voor mij het stukje visueel maken. De verkenners tekenden het voor mij uit, steeds terugkoppelend of het klopte wat ze deden en hoe ik het zelf zou willen zien. En ja, ik heb al veel gereflecteerd en stilgestaan bij mijn proces, maar ook dit gaf weer nieuwe inzichten, vooral achteraf.
Tijdens de autorit naar huis kon alles wat we besproken hadden een beetje landen onder het genot van een lekker muziekje. Het mooiste is misschien wel dat ik elke dag terug kan kijken naar de foto van het ´kunstwerk´ dat we gemaakt hebben. Nieuwsgierig naar wat komen gaat.
Reactie plaatsen
Reacties